Ebû Medyen: tesir ve görüşme meselesi
Seçme pasaj · çeviri taslağı · Cilt 1 · 3.2.1
من هو أبو مدين الغوث؟ · Arapça kaynağın tamamını okuyun
Bölümün tamamının değil, seçilmiş paragrafların çevirisidir. Yapay zekâ desteğiyle hazırlanan bu taslaklar bağımsız uzman incelemesini beklemektedir.
Ebû Medyen et-Tilimsânî (514/1120–589/1193), Şuayb b. Hasan el-Endelüsî et-Tilimsânî, aslen Endülüs’ten, İşbîliye yakınındaki Hısn Muntûcab’dan olan tanınmış bir sûfîdir. Fes’te bulunmuş, Bicâye’de yaşamıştır. Takipçileri o kadar çoğalmıştır ki Sultan Ya‘kūb el-Mansûr ondan çekinmiştir. Ebû Medyen ilmini ve manevî terbiyesini sâlih fakih Ebü’l-Hasan Ali b. Hirzihim’den (ö. 559/1164) almıştır. [313] Ebû Abdullah el-Ebbâr onu amel ve gayret sahibi, ibadet ve zühdde eşsiz biri olarak anar. Ayrıca Tilimsân’da yaklaşık 590 yılında vefat ettiğini, son sözünün “Allah, el-Hayy” olduğunu, ardından ruhunu teslim ettiğini söyler. [314] Şa‘rânî de onu et-Tabakāt’ta anmış, bazı hikâyelerini ve hâllerini aktarmıştır. [315]
Bu, Muhyiddin’in 589/590 yılında Tunus’a gittiğinde hocası Ebû Medyen’le neden görüşemediğini daha iyi açıklayabilir. [320] Hatta onunla vefatından önce görüşme arzusuyla yola çıktığı, fakat Allah’ın bu görüşmeyi takdir etmediği anlamına da gelebilir.
Arapça pasajla karşılaştırın
وأَبُو مَدْيَن التِلِمْسَاني (514/1120-589/1193) هو شعيب بن الحسن الأندلسي التلمساني، صوفي شهير أصله من الأندلس، من حصن منتوجب قرب إشبيلية. أقام بفاس وسكن بجاية، وكثر أتباعه حتى خافه السلطان يعقوب المنصور. وقد أخذ الشيخ أبو مدين علومه وتربيته عن الشيخ الفقيه الصالح أبي الحسن علي بن حرزهم (توفي 559/1164).[313] ذكره أبو عبد الله الأبّار، وقال: كان من أهل العمل والاجتهاد، منقطع القرين في العبادة والنُّسك، وقال أيضاً: وتوفي بتلمسان في نحو التسعين وخمسمائة، وكان آخر كلامه: اللهُ الحيّ، ثم فاضت نفسه.[314]وكذلك ذكره الشعراني في "الطبقات" وروى عنه بعض القصص والأحوال.[315]
وهذا قد يفسّر بشكل أفضل سبب عدم لقاء الشيخ محي الدين بشيخه أبي مدين عندما ذهب إلى تونس سنة 589/590،[320]بل ربّما يعني أن قد شرع بالسفر رغبة في لقائه قبل أن يموت ولكن الله لم يقدّر ذلك.
